Największe znaczenie mają jednak zaburzenia w wydzielaniu zaczynów do jelit. W zupełnem zamknięciu ich dopływu spostrzegamy bardzo obfite ilości szarego kału, zawierającego duże ilosci tłuszczu obojętnego; tłuszcz ten pokrywa niekiedy kał i tężejąc tworzy otoczkę tłuszczową. Obok tłuszczu stwierdzamy w kale duże Mości włókien mięsnych o dobrze zachowanam prążkowaniu (kreatorihoea).
Drogą określania ilości zaczynów w zawartości dwunastnicy i moczu zdobywamy dokładniejsze dane. W zupełnej analogji z barwikami żółciowemi w żółtaczce otrzymujemy tem większe liczby zaczynów w moczu, im mniejsze są one w zawartości dwunastnicy. Normalnie w moczu stwierdzamy do 60 jednostek diastazy (podług Wohlgemutha). Trudno jednak ustalić tu dokładniejsze dane: liczby zaczynów w zawartości dwunastnicy zależne są od diety i od bodźców wydzielniczych zastosowanych podczas zgłębnikowania. Przeważnie posługujemy się eterem.