Dopiero w razie ostateczności uciekamy się do przetworów makowca: morfiny i innych. Pamiętać winniśmy, że z natury rzeczy wielokrotnie spodziewane stosowanie morfiny prowadzi do morfinizmu.
Dietetycznie w napadzie nie podajemy nic później podajemy herbatę, wodę z cukrem, sucharki, kleik, kompoty i powoli przechodzimy do Stałej diety. Środków żółciopędnych w tym okresie unikamy, podajemy coraz lżejsze środki przeciwbólowe. Przeciw wymiotom stosujemy adrenalinę z kokainą (Sol. adrenailini hydrochlor. 1°/oo—3,0, Cocami muriat. 0,1, Aq. destil. ad 10,0 — co 2—3—4 godz. po 8 kropel).
W razie uwięzgnięcia kamienia w przewodzie wspólnym, co, jak już wspomnieliśmy, nie jest związane z silnemi bólami, próbujemy środków żółci otwórczych; Udzie o to, aby napływająca wzmożona fala żółci przepchnęła kamień dalej. W tym celu podajemy rozmaite pochodne kwasów żółciowych. Do tej samej kategorji środków choleretycznych zaliczyć należy atofan, jednak przed stosowaniem atofanu należy przestrzec, gdyż działa on ujemnie na wątrobę. Wstrzykiwania pituitryny, wlewanie przez zgłębnik oliwy lub siarczanu magnezu często okazują się pomocne. Wreszcie niekiedy nader pomyślne wyniki spostrzegałem po podawaniu kałomedu — po 0,25 co 1 Yl godziny po proszku aż do skutku, wszakże nie więcej niż 4 proszki. Ewentualnie po 4 proszkach łyżka stół. rycyny.